Omdat ik geen idee heb ofdat er mensen zijn die mijn blog lezen, wil ik graag dat degene die dit lezen even een comment achter laten. Al is het maar eenmalig! :)
Gelukkig, mijn moeder en ik hebben geen ruzie meer en mijn broertje is ook weer een beetje bij aan het draaien. Ik ben bezig een boek te schrijven. Ik zal af en toe hier stukjes plaatsen. Vandaag deel 1:
High School of Ambitions deel 1
Ayanna
‘Ayanna… Ik zeg het je nu voor de allerlaatste keer, je kunt niet naar de High School of Ambitions!’ Ze was van haar vader wel wat geschreeuw gewend. Van haar broer ook trouwens. Maar dat nu haar moeder zo tegen haar tekeerging, dat was nieuw. Ze wilde het zó ontzettend graag en was helemaal overtuigd van haar zangtalent. Talent had ze zeker, nu moest ze dat alleen haar ouders nog laten inzien.
Kwaad stormde Ayanna naar haar kamer. Haar ouders snapten haar gewoon nooit! Ze kunnen dat toch niet maken? Haar droom in duizenden stukjes breken en die vervolgens weggooien… Dát is wat ze deden!
‘We're just ordinary people
we don't know which ways to go
cause we're ordinary people
maybe we should take it slow’.Haar lievelingsliedje was op de radio. Het liedje waarmee ze auditie wilde gaan doen bij de High School of Ambitions. Ze wist heus wel dat er maximaal vijftig mensen per jaar werden toegelaten, maar ze is altijd overtuigd geweest van haar talent. Haar vriendinnen zeiden het keer op keer: ‘Ayanna, je kunt zo verschrikkelijk mooi zingen! Als jij zingt schieten de tranen in mijn ogen.’ Ze krijgt het nog steeds warm als ze daaraan denkt. Haar beste vriendin had het een paar maanden geleden tegen haar gezegd. Toen wist ze het zeker, ze wilde iets doen met haar talent. Ze wilde er beroemd mee worden, de wereld veroveren, iedereen laten huilen bij het horen van haar nieuwste liedje. Ze wilde gillende fans aan haar deur hebben staan en paparazzi achter haar aan hebben rennen. En juist op het moment dat Ayanna echt wist wat ze met haar leven wilde doen, gaan haar ouders moeilijk doen.
Haar ouders zijn Marokkaans en streng moslim. Zelf hoort ze zich ook te houden aan de regels van haar moslimse geloof, maar die neemt ze niet zo nauw. Ze gelooft niet in Allah en de hemel. Ze wil in het hier en nu leven en niet streven naar een mooie dood. Thuis draagt ze voor de aardigheid haar hoofddoek maar zodra ze de deur uit is doet ze hem af.
Waarom je haar verbergen? Het haar wat haar mooi maakt en zelfvertrouwen geeft. Als haar ouders hier achter zouden komen, dan barstte de hel los.
